قول و غزل در ساز و سخن

کوتاه در خصوص موسیقی مذهبی قدیم در قرن اخیر یادی از یک ذاکر و پیر غلامِ اهل بیت (علیهم السلام) نگارش : محمدرضا ممتازواحد * این مقاله را تقدیم می کنم به ارواح پاک ذاکران و پیرغلامانِ اهل بیت (علیهم السلام) که اکنون در میان ما نیستند. آداب اصیل مراسم سوگواری و مراثی خوانی در ایران نفس های آخر خود را می کشد. شباهت های اسلوب اجرایی مراسم مذهبی (به صورت کلی) در قسمت های مرکزی ایران از جمله تهران، قم، کاشان، اصفهان و ... بسیار تأمل برانگیز است. شباهت های ماهوی و محتوایی این قسمت از جغرافیای ایران با سایر قسمت های آن از جمله مکتب غنی سوگواری اردبیل و آذربایج قول و غزل در ساز و سخن...

در آستانه اول مهر، زادروز بانو «فخری ملک پور» یادگار پیانویِ ایرانی از سال های دور نگارش : محمدرضا ممتازواحد پیانو را به لحاظ گستره و وسعت صدا، از جمله کامل ترین آلات موسیقی برمی شمارند. با رجوع به تاریخ و با تعقیب مسیر پر افت و خیز «پیانو» و «پیانو نوازی» در ایران در می یابیم که این مسیر طولانی، فراز و نشیب های زیادی داشته است. از نخستین پیانوی کوچک پنج اکتاو وارد شده به کشور که هدیه ناپلئون بناپارت به فتحعلی شاه قاجار در سال 1806 م. (22- 1221 ه.ق.) بود تا، ورود رسمی پیانوهای بزرگ در زمان ناصرالدین شاه قاجار در سال 1873 م. (1290 ه.ق.) و از آن مقطع تا به عصر حا قول و غزل در ساز و سخن...